DELEN

Stanford professor Michael Snyder ging altijd naar Noorwegen voor een familievakantie, en droeg dan een slimme horloge, een RadTarge straling monitor, een iHealth, Scanadu en een Masimo oximeter. Samen verzamelen ze al zijn gegevens over zijn hartslag, bloed zuurstof, temperatuur van de huid, zijn activiteiten, met inbegrip van de slaap; stappen; wandelen, fietsen en hardlopen; calorieverbruik; versnelling; en blootstelling aan gammastraling en röntgenstraling.

Dit behoorde tot een onderdeel van een studie met 60 mensen, en aangevuld met standaard medische tests. Het doel? Probeer te achterhalen hoe nuttig wearables kunnen zijn bij een vroege diagnose. De resultaten van dat onderzoek zijn vorige week gepubliceerd.

Maar er was iets anders wat er gebeurde tijdens zijn vlucht. Snyder merkte dat zijn zuurstofgehalte tijdens de vlucht daalde maar deze keer niet na de landing weer terugkeerde naar zijn basislijn zoals verwacht. En ook zijn hartslag dat meestal aan het begin van een vlucht is verhoogd, keerde niet snel genoeg terug naar de uitgangswaarde. Iets klopte niet.

Snyder overwoog of hij iets anders had gedaan dan normaal. Het enige was dat twee weken eerder, bij de bouw van een hek op het platteland van Massachusetts, hij door een teek was gebeten. En al snel gaven zijn wearables aan dat ook zijn temperatuur begon op te lopen, waardoor hij in staat was om zijn arts te overtuigen om hem te behandelen met antibiotica. Later bloedonderzoek bewees ook zijn vermoeden,namelijk de ziekte van Lyme.  “Het feit dat je infecties kunt opmerken door controle met deze wearables voordat ze gebeuren is zeer provocerend”, zegt high-tech medische expert Eric Topol, professor van genomics aan het Scripps Research Institute. Het blijkt nu dat zoals opgemerkt door Snyder en andere onderzoekers die aan deze studie werken, dat de ziekte van Lyme makkelijk is op te sporen door een bijzonder sterke veranderingen in de hartslag.  Het team stelde ook vast dat door het dragen van wearables insulineresistentie, een voorloper van diabetes type 2 kan worden geïdentificeerd.  Moeten we dan allemaal echt rondlopen met een riem vol met gadgets, en deze de hele tijd dragen?  In principe doet de slimme horloge en de iHealth oximeter vrij veel werk.  Zuurstofsensoren zullen waarschijnlijk worden geïntegreerd in pols wearables. En dan, met de juiste algoritmen, kan uw slimme horloge u waarschuwen met een lichte of zoemer wanneer het iets detecteert af, zoals een langdurige verhoogde hartslag, terwijl je niet actief bent.

Bron:http://journals.plos.org/plosbiology/article?id=10.1371/journal.pbio.2001402

DELEN