Passiflora incarnata

DELEN

In 1569 werd door een Spaanse ontdekkingsreiziger de passiebloem in Peru ontdekt. De Passiebloem wordt gebruikt voor slaapproblemen (slapeloosheid), gastro-intestinale (GI) klachten, bij angst of nervositeit en gegeneraliseerde angststoornis (GAD). Passiebloem wordt ook gebruikt bij epileptische aanvallen, hysterie, astma, symptomen van de menopauze, attention deficit-hyperactivity disorder (ADHD), nervositeit en prikkelbaarheid, hartkloppingen, onregelmatige hartslag, hoge bloeddruk, fibromyalgie en pijnbestrijding.

De bioactieve fytochemicaliën in de passiebloem zijn een groep alkaloïden zoals harman, harmine en harmaline. Deze alkaloïden zijn verantwoordelijk voor de antidepressieve effecten van passiebloem. Ze werken door remming van een centraal zenuwstelselenzym bekend als monoamine oxidase. Passiebloem oefent zijn kalmerende werking uit door het verhogen van de afgifte van een bepaalde neurotransmitter in de hersenen. Enkele actieve fytochemicaliën in passiebloem bevorderen de afgifte van GABA. GABA of gamma aminoboterzuur is de belangrijkste remmende neurotransmitter in het centrale zenuwstelsel. Deze neurotransmitter verlaagt de neuronale activiteit in bepaalde hersencellen. Deze actie heeft een kalmerend effect in het centrale zenuwstelsel; het vermindert de angst en verlicht slapeloosheid. Buiten het centrale zenuwstelsel is GABA verantwoordelijk voor de tonusregulatie. Derhalve kan een verhoogde afscheiding van GABA ook helpen de spieren te ontspannen. Daarom wordt de passiebloem ook gebruikt bij de behandeling van epileptische aanvallen.

Passiebloem wordt vooral gevonden in gecombineerde kruidenproducten die worden gebruikt als kalmerend middel voor het bevorderen van rust en ontspanning.

DELEN