Kleurkeuze bepaalt respons op hypnotherapie

DELEN

Kleurkeuze kan helpen de respons op hypnotherapie te voorspellen bij patiënten met het prikkelbare darmsyndroom. Door een eenvoudige test voorafgaand aan de behandeling kan nutteloos behandelen grotendeels voorkomen worden. Zowel voor patiënt als behandelaar geeft dit een beter zicht op het te verwachten perspectief van de behandeling met hypnotherapie. Tijd- en geldverspilling wordt zo voorkomen, evenals teleurstelling van behandelaar en patiënt.

Achtergond

Ongeveer tweederde van de patiënten met het prikkelbare darm syndroom (PDS) reageert goed op hypnotherapie. Het is echter tijdrovend en duur om er achter te komen wie wel en wie niet goed reageert. Een manier om deze uitkomst de kunnen voorspellen zou dus uiterst nuttig zijn. Het gebruik van beelden en kleuren vormen een integraal onderdeel van het hypnotherapeutische proces en daarom hebben de onderzoekers verondersteld dat een onderzoek naar de kleur en hoe het zich verhoudt tot de gemoedstoestand van iemand zou kunnen helpen om de respons op de behandeling te voorspellen. Met het oog op deze studie hebben ze dit verder ontwikkeld en gevalideerd volgens een bepaalde methode en zijn tot het zogenaamde Manchester Color Wheel (MCW) gekomen. Met behulp van dit instrument zijn ze in staat om kleuren te classificeren in positieve, neutrale en negatieve tinten.

Methode

156 patiënten met PDS (leeftijd 14-74, gemiddelde 42,0 jaar, 127 (81%) vrouwen, 29 (19%) mannen) werden bestudeerd. Vóór de behandeling werd elke patiënt gevraagd om zijn of haar stemming te betrekken op een kleur op de MCW-kaart. Daarnaast werd de ernst van de symptomen ook getest op de Symptom Severity Score-schaal (IBS), de Hospital Anxiety and Depression scale (HADS), de niet-colon Symptoom Scale en nog een aantal testen. Hieruit kwam al snel naar voren dat bij patiënten met een voorkeur voor een positieve stemmingskleur de kans om te reageren op hypnotherapie negen keer hoger was, dan die van hen die ervoor kozen een neutrale of negatieve kleur of helemaal geen kleur te kiezen. Bovendien had een hoge Tellegen-Atkinson Absorption Scale (TAS)-score (gevoeligheid voor hypnose, welke getest wordt door een 34-tal vragen te stellen, ) en een aanwezigheid van Hospital Anxiety and Depression Scale (HAD)-angst, ook een goede voorspellende waarde. Dat betekent dat wanneer je deze factoren combineert je tot een nog sterkere voorspelling van de uitkomst kunt komen.

Kleurkeuze

Het onderzoek heeft aangetoond dat patiënten met het prikkelbare darm syndroom (PDS) meer kans hebben om te reageren op hypnotherapeutische behandeling als ze een beeld bij hun ziekte hebben, en vooral als ze dat beeld in een kleur kunnen omzetten. Dit bracht ons op de gedachte dat de manier waarop een patiënt zijn of haar ziekte en humeur relateert aan een kleur dit misschien ook zou kunnen helpen om de uitkomst te voorspellen van de behandeling. Simpel door het ontbreken van een eenvoudige manier om een reeks van kleuren aan de patiënt goed te presenteren was het noodzakelijk om een geschikt instrument te maken. Wat dus het Manchester Color Wheel (MCW) werd (figuur 1). Met behulp van dit instrument is gebleken dat de positieve, neutrale en negatieve toewijzing van een kleur veel meer betekenis blijkt te hebben in relatie tot de gemoedstemming, dan een individuele kleur zelf. De reden was dat de verschillende tinten van dezelfde kleur totaal verschillende bijbetekenissen kunnen hebben, bijvoorbeeld lichtblauw kan als sterk positief gezien worden terwijl donkerblauw overwegend als negatief gezien kan worden. De meeste mensen duiden geel aan als de kleur waartoe ze zich het meest aangetrokken voelen. Wat hun humeur betreft waren er echter grote verschillen; de mentaal gezonde deelnemers kozen voor geel, degenen met een depressie voor grijs. Deze tint (grijs) duidt op een donkere instelling, een kleurloos en monotoon leven, miserie en geen interesse in het leven. Geel daarentegen wordt gerelateerd aan blijheid, vrolijkheid en een positieve instelling. De onderzoekers zeggen dat dit kleurenrad bruikbaar kan zijn bij de diagnose en behandeling van een depressie.

Associaties met kleur

Gegevens over de perceptie van kleur en stemming suggereren dat zwart, bruin en grijs consequent worden geassocieerd met negatieve emoties, en er is aangetoond dat patiënten die lijden aan een depressie een verminderde kleurgevoeligheid blijken te hebben en het leven zwart-wit bekijken. Het is ook aangetoond dat depressieve patiënten een grotere kans hebben om bruin en zwart te kiezen om hun huidige stemming aan te geven, terwijl niet-depressieve mensen meer kans hebben om kleuren te kiezen die hun kleurvoorkeur beschrijven. Ook hebben we laten zien, met behulp van de MCW, dat negatieve kleuren meer kans hebben te worden gekozen door depressieve patiënten en dat in de meeste gevallen, hoe hoger de depressiescore des te meer de kans dat zij een dergelijke kleur kiezen. Daarnaast hebben we ontdekt dat tot 79% van de mensen met een affectieve stoornis hun stemming gelijkstelt met een kleur in vergelijking met slechts 39% van de gezonde controles. Dus, als er een individueel iets is dat iemands humeur beïnvloedt dan geeft dat hen meer kans om een kleur toe te kennen aan hun gemoedstoestand. Deze studie had als doel om de vraag te beantwoorden, of het hypnotherapeutische resultaat kon worden voorspeld door middel van het bestuderen van de relatie tussen het humeur en het kiezen van een positieve, neutrale of negatieve kleur (figuur 2), en het zoeken naar een mogelijk verband, indien aanwezig, met de ernst van de symptomen, hypnose-sensibiliteit of angst en depressie.

Het onderzoek

De 156 patiënten (leeftijd 14-74, gemiddelde 42,0 jaar, 127 (81%) vrouwen, 29 (19%) mannen) die voldeden aan de criteria, kwamen naar de Hypnotherapie Unit van het Wythenshawe Ziekenhuis. Naast een voorafgaand overleg met de hypnotherapeut, werd aan elke patiënt gevraagd: “Kunt u uw gemoedstoestand van de afgelopen maanden associëren met een bepaalde kleur, en zo ja, welke kleur?” De patiënten werd gedurende twaalf sessies over een periode van drie maanden, meestal met tussenpozen van een week, gevraagd naar veranderingen in hun symptomen, en om die veranderingen in procenten uit te drukken in vergelijking met hoe ze waren vóór aanvang van de behandeling. Een responder werd gedefinieerd als een persoon die aangaf 50% of meer reductie van zijn of haar totale symptomen van PDS te hebben na de behandeling.

Analyse van de resultaten

De resultaten werden vervolgens opnieuw geanalyseerd om te zien of er eventuele verschillen tussen stemming en kleurkeuze en de reactie op hypnotherapie bij patiënten waren. De patiënten werden verdeeld in mensen die leden aan angst en depressie volgens de HAD-schaal en mensen die noch angstig, noch depressief waren. Analyses werden uitgevoerd door het vergelijken van de groep die positieve kleuren koos met de groepen die voor neutrale, negatieve of geen kleur kozen. De resultaten zijn weergegeven in tabel 2. Hieruit blijkt dat non-responders consequent geen positieve kleuren kiezen, ongeacht of ze normaal, angstig of depressief zijn. Bovendien kiezen ook lijders aan een depressieve stoornis geen positieve kleur, ongeacht of zij wel of niet reageren.

We hebben hiermee aangetoond dat het onwaarschijnlijk is dat patiënten die lijden aan een depressieve stoornis kiezen voor een positieve tint om hun humeur te beschrijven. Bijgevolg kan worden geconcludeerd dat, als een positieve kleur een voorspeller is van een goed resultaat met hypnotherapie, PDS-patiënten die een depressie vertonen, als ongeschikt kunnen worden beschouwd voor deze vorm van behandeling, omdat ze waarschijnlijk een negatieve kleur kiezen. Toch blijkt uit deze analyse dat de depressieve patiënten die reageerden op de hypnotherapie totaal verschillende kenmerken hadden dan de depressieve non-responders. Ten eerste koos een minderheid voor een negatieve kleur, wat kan worden geïnterpreteerd dat ze zich verschanste in hun depressie en dat zij verschillen van endogeen depressieve patiënten omdat deze depressief zijn als gevolg van hun ziekte, in plaats van alleen maar depressief, wat eenvoudiger te beheersen is. Een ander kenmerk was dat ze ook kozen voor een neutrale kleur of geen kleur, wat kan worden uitgelegd als dat hun depressie niet zo ‘donker’ is, en dat ze zelf nog een mogelijkheid zagen om hun conditie te verbeteren. Daarom moet bij depressieve PDS-patiënten die kiezen voor neutrale kleuren of helemaal geen kleur, om hun humeur te beschrijven een behandeling met hypnotherapie zeker niet worden uitgesloten.

http://www.biomedcentral.com/1471-2288/10/12

DELEN