Candida en het antibiotische Candidasyndroom

DELEN

Candida is een veelvoorkomend probleem. Veel therapeuten worden hiermee geconfronteerd. In dit artikel bekijken we de relatie tussen het gebruik van antibiotica en het ontstaan van candida.

Kenmerken

Gebrek aan energie en spijsverteringsstoornissen, arthritische gewrichtspijnen, huidziekte, menstruatieproblemen, emotionele instabiliteit en depressie. Het zijn allemaal symptomen van wat het “antibiotische syndroom” wordt genoemd, dat de afgelopen jaren sterk is toegenomen.

Bij verder onderzoek kunnen meer symptomen ontdekt worden. Het maag-darmkanaal is veelal gevoelig wanneer daarop geduwd wordt, voornamelijk de dunne darm, lever en galblaas. Er zijn natuurlijk mogelijk andere oorzaken. Er kan zelfs sprake zijn geweest van een galblaasoperatie die er niet voor gezorgd heeft dat de aandoening verbetert is, en soms zelfs de symptomen verslechterd heeft.

Er zou in het verleden sprake geweest kunnen zijn van spruw of orale, anale of vaginale jeuk. Wanneer deze symptomen aanwezig zijn, is de diagnose. Candida duidelijk, maar het kan ook voorkomen dat deze symptomen er niet zijn, en dat kan verwarrend zijn. De gist of schimmel Candida albicans, gedijt goed tijdens een antibiotische behandeling. Deze constatering wordt nooit meegenomen en je kunt het beschouwen als een roekeloosheid om antibiotica voor te schrijven zonder gecombineerde fungiciden en aansluitende therapie met lactobacillen. Door dit deze gebrek aan inzicht door de reguliere beroepsbeoefenaars  hebben zij er toe bijgedragen dat we een enorme groep hebben van chronisch zieke mensen. Het antibiotisch syndroom is echter niet alleen toe te schrijven aan candida. Ik beschouw het meer als een ‘dysbiose’ waar de verkeerde microben in het darmkanaal wonen, niet alleen candida en andere schimmels, maar veel soorten pathogene bacteriën, waaronder de colibacterie die normaliter voorkomt in de karteldarm, maar ziektes vormt wanneer hij naar de dunne darm klimt.

Als het probleem zich al jaren voordoet, is er mees-tal een gebrek aan maagzuur waardoor de maag door microben gekoloniseerd wordt en ontstekingen met pijn en later zweren ontstaan. De giftige stoffen die vrijkomen door de microbiële overbevolking veroorzaken bovendien een chronische ontsteking van de lever, galblaas, alvleesklier en de darmen. Ik beschouw het als zeer waarschijnlijk dat een chronische ontsteking van de alvleesklier een belangrijke bevorderlijke factor is in de ontwikkeling van insulinafhankelijke vereisende suikerziekte.

Bacteriële aanval

Bepaalde soorten pathogene bacteriën blijken specifieke autoimmuunziektes te veroorzaken of te bevorderen. Eén soort de colibacterie bijvoorbeeld produceert een molecuul dat erg veel lijkt op insuline. Wanneer het immuunsysteem geactiveerd wordt tegen deze molecuul, kan het ook verwante kenmerken aanvallen in de bètacellen van de alvleesklier. Een ander soort bacterie, de Yersinia enterocolitica, brengt een immuunrespons teweeg die de schildklier aanvalt en leidt tot de ziekte van Graves met een ernstige overproductie van schildklierhormonen. Een ulceratieve ontsteking van de dikke darm wordt in relatie gebracht met overgroeiing met pathogene microben, zoals bij de ziekte van Crohn, osteoporose en de ziekte van Pierre Marie-Struempell- von Bechterew. Bij de ziekte van Bechterew verbenen de ligamenten wat stijfheid en pijn veroorzaakt. Andere gewrichten kunnen op den duur ook aangetast worden.

Klebsiella, een ander soort pathogene bacteriën, produceren een molecuul dat te vergelijken is met een weefselsoort dat bij mensen met deze ziekte aangetroffen wordt. Wanneer Klebsiella afneemt in de darm, verminderen ook de aanverwante antilichamen in het bloed en verbetert de aandoening.

Reumatoïde arthritis staat in verband met andere bacteriën die Proteus genoemd worden. Proteus is ook een algemene oorzaak van urineweginfecties. Vrouwen lijden twee keer zo vaak aan urineweginfecties en reumatoïde arthritis dan mannen, terwijl mannen normaliter hogere gehaltes van Klebsiella hebben en drie keer zoveel meer lijden aan de ziekte van P.Marie-Struempell- von Bechterew dan vrouwen.

Bovendien beschadigt microbiële vergroeiing de darmwand zodat alleen gedeeltelijk verteerde voedseldeeltjes in de bloedbaan terechtkomen, waardoor allergieën veroorzaakt worden. Op deze manier kunnen alle autoimmuunziektes in verband gebracht worden met voedselallergieën.

Terwijl reumatoïde arthritis een veelvoorkomend kenmerk is van het antibiotische syndroom, en het relatief eenvoudig te genezen is, blijken niet veel van de patiënten die hieraan lijden geïnteresseerd te zijn in deze natuurlijke benadering.

Andere autoimmuunziektes die tot nu toe in verband gebracht zijn met dysbiose zijn psoriasis, lupus erythematodes en pancreatitis. Wanneer er remedies gegeven worden die bacteriële endotoxinen binden, verbeteren die aandoeningen meestal. Een verdere uitwerking van dysbiose is vatbaarheid voor voedselvergiftiging zoals bij de salmonellabacteriën, terwijl een gezonde darmflora voorkomt dat ze zich vermenigvuldigen en problemen veroorzaken.

Ziekenhuisbacteriën veroorzaken ernstige infecties bij ziekenhuispatiënten. Er is ontdekt dat niet alleen ziekenhuisbacteriën maar ook andere infecties zeer krachtig worden wanneer ze te maken krijgen met een overgroeiing van candida. Daar een overgroeiing van candida een natuurlijk resultaat is van de standaard behandeling in het ziekenhuis, is het niet raar dat ziekenhuisbacteriën zo dodelijk zijn in ziekenhuizen.

Een gelijk beeld doet zich voor bij Aids. Mensen gaan niet dood door het Aids-virus maar door de bacteriële infecties die ontstaan zijn door een overgroeiing van candida. Ook dysbiose bij babies en kinderen kan mogelijk als de hoofdoorzaak worden gezien bij veel voorkomende en frequente infecties. Terwijl het eerst ongewoon was voor kinderen om meer dan één of twee infecties per jaar te hebben, is nu meer dan zes de norm. In de jaren veertig werd candida slechts bij drie procent van de autopsies vastgesteld, terwijl dat percentage nu rond de dertig ligt. Er zijn natuurlijk andere factoren die dysbiose kunnen veroorzaken – de pil, steroïden en andere medicijnen, bestraling en chemotherapie – maar de hoofdschuldigen zijn, zonder twijfel, de antibiotica.

Mycoplasma- en pleomorfische organismen staan sterk in verband met candida. Ze blijken een belangrijke factor te zijn bij het ontstaan van kanker. Anti-schimmeltherapie heeft dan ook een belangrijk nut bij de behandeling van kanker.

Dr. Orian Truss

In 1953 ontdekte Dr. Orian Truss de verwoestende effecten van antibiotica in een ziekenhuis in Alabama (USA). Tijdens een ziekenhuisronde werd Truss geïntrigeerd door een broodmagere, ogenschijnlijk oudere man van wie duidelijk was dat hij dood zou gaan. Hij was echter pas een veertiger en sinds vier maanden in het ziekenhuis. Geen enkele specialist was in staat geweest een diagnose te stellen. Uit nieuwsgierigheid vroeg Dr Truss aan hem wanneer hij zich het laatst helemaal goed had gevoeld. De man antwoordde dat hij zich zes maanden geleden nog goed voelde voordat hij zich in zijn vinger had gesneden. Hiervoor had hij antibiotica gekregen. Kort daarna kreeg hij diarree en verslechterde zijn gezondheid. Truss had al eerder gezien dat antibiotica diarree kon veroorzaken. Het was bekend dat candida opportunistisch was en gedijt bij verzwakte patiënten, maar nu vroeg Truss zich af of het niet andersom zou kunnen zijn: dat candida eigenlijk de verzwakte toestand veroorzaakte. Hij had gelezen dat een kaliumjodide oplossing gebruikt kon worden om Candida te behandelen tegen een aantasting van het bloed. De patiënt kreeg dus vier keer per dag zes tot acht druppels Lugol-oplossing en al snel voelde de patiënt zich weer helemaal goed.

Kort hierna had hij een vrouwelijke patiënt met een verstopte neus, een kloppende hoofdpijn, vaginitis en ernstige depressie. Tot zijn verbazing werden al haar problemen onmiddellijk opgelost met een behandeling tegen candida. Enige tijd later zag hij een vrouwelijke patiënt die zes jaar schizofreen was geweest en honderden elektroshockbehandelingen had gehad en enorme hoeveelheden geneesmiddelen had geslikt. Hij begon de vrouw te behandelen tegen neusallergieën met een Candida-vaccin. Al snel was ze geestelijk en lichamelijk hersteld en bleef ze zich goed voelen.

Vanaf toen behandelde hij zijn patiënten tegen candida al bij het geringste vermoeden dat het aanwezig was. Veel van zijn patiënten herstelden aanzienlijk van meestal ongebruikelijke aandoeningen zoals menstruatieproblemen, hyperactiviteit, leerproblemen, autisme, multiple sclerose en autoimmuunziektes zoals de ziekte van Crohn en lupus erythematodes. Iedere ervaren naturopaat kan gelijksoortige succesverhalen vertellen. Ironisch genoeg zijn antibiotica in de eerste plaats meestal niet noodzakelijk. In het kleine percentage van de gevallen waarvoor ze noodzakelijk zijn, kunnen de ernstige uitwerkingen ervan gemakkelijk vermeden worden door het gebruik van schimmelwerende middelen en lactobacillen.

Veel mensen twijfelen aan de effectiviteit van natuurlijke therapieën tegen klaarblijkelijk ernstige infecties, maar mijn ervaring heeft me geleerd dat natuurlijke therapieën vaak effectiever zijn zonder dat ze de terugkerende en chronische infecties veroorzaken die vaak optreden na de antibiotica. Er zijn genoeg patiënten gezien bij wie een lange antibioticakuur niet geholpen heeft, maar die wel binnen dagen of weken herstelden door middel van natuurlijke therapieën.

De behandeling van het “Antibiotische syndroom”

De belangrijkste behandeling voor het ‘antibiotische syndroom’ is de sanering van het maag-darmkanaal gecombineerd met niet-allergenevoeding. Op deze manier kunnen de meeste acute problemen binnen een paar weken overwonnen worden terwijl gedegenereerde gewrichten of organen langzaamaan kunnen herstellen.

Een onplezierige bijwerking van de meeste methoden die gebruikt worden om de pathogene microbiële overgroeiing van de ingewanden te verminderen, is de reactie van Herxheimer – een plotselinge verergering van de symptomen wegens giftige stoffen die vrijkomen door de dood of het doodgaan van microben. Dit wordt soms gebruikt als een diagnostisch middel, vooral voor candida.

Spoelingen kunnen gecombineerd worden met anti-microbiële remedies om de onplezierige bijwerkingen te voorkomen of te minimaliseren. Een isotonische spoeling bestaat uit negen gram of één volle theelepel zout in een liter water en is geschikt voor gevoelige personen met over het algemeen een lage tot normale bloeddruk. Een oplossing is isotonisch wanneer het hetzelfde zoutgehalte heeft als het bloed. Een Epsom zoutspoeling mag een eetlepel Epsomzout bevatten, meer of minder naar gelang de behoefte, in een groot glas water, en is nuttig voor constipatie en een hoge bloeddruk.

Voeg een geplet bolletje knoflook toe aan de spoeling om de microbiële overgroeiing te verminderen. Als je geen knoflook kunt gebruiken, gebruik dan in plaats daarvan ongeveer twee theelepels waterstof-peroxide (3%) (voedselkwaliteit). Je kunt nog een glas water drinken na het Epsomzout om de bittere nasmaak weg te spoelen, maar niet na de isotonische spoeling omdat het dan niet langer isotonisch zou zijn.

De spoeling zorgt ervoor dat de meeste dode microben en hun giftige stoffen uit het lichaam gaan en minimaliseert alle onplezierige reacties. Wanneer echter de spoeling niet voldoende is geweest om binnen twee of drie uur een sterke stoelgang teweeg te brengen, dan dient er onmiddellijk een andere spoeling, bij voorkeur met Epsomzout, te volgen want anders kunnen er onplezierige reacties plaatsvinden.

Als voorzorgsmaatregel na antibiotische therapie, als een algehele lichaamsreiniging of als er slechts lichte symptomen zijn van microbiële overgroeiing, is het voldoende om dit gedurende drie dagen te continueren. In ernstige en oude gevallen zou de spoeling een paar weken lang gebruikt kunnen worden. Wanneer vermoed wordt dat er sprake is van een candida overgroeiing, dient iedere sexuele partner ten minste een korte spoelingsperiode te hebben. Indien het lastig is om door te gaan met spoelen, bijvoorbeeld vanwege je werk, is het ook goed om slechts één of twee keer een spoeling te doen en daarna gedurende een lange periode een hoge dosering acidofilus en bifido culturen te nemen.

Acidofilus & bifido

Dit brengt ons naar de volgende stap: het vervangen van de gedecimeerde pathogene microben door de gewenste lactobacillen. Dit moet 30 tot 60 minuten na iedere spoeling gedaan worden met een enorme dosering; anders kunnen de ongewenste microben na de volgende maaltijd weer tot volle sterkte groeien. Acidofilus cultuur wordt gebruikt om de vrijgekomen ruimte in de wanden van de dunne darm opnieuw te bevolken, terwijl bifido bacteriën de protectieve bewoners zijn van de dikke darm.

Er zijn verschillende mogelijkheden. Deze bacteriële culturen zijn als poeder in bruine flessen verkrijgbaar in gezondheidswinkels dat voor en na verkoop gekoeld bewaard moet worden. Je kunt een gemengde cultuur kopen en twee theelepels ervan nemen in water of groentesap of één theelepel van beide afzonderlijke culturen. Als je een koemelkallergie vermoedt, die vaak voorkomt bij deze ziekte, moet je melkvrije culturen gebruiken. Als alternatief kun je ook verschillende sterke capsules nemen. Hoge-potentie culturen moeten per gram of per capsule 10 miljard (of meer) levende bacteriën bevatten. Het is echter zelfs beter om in het begin deze capsules of poeders te combineren met verse zelfgemaakte yoghurt. Je kunt deze culturen gebruiken als een begin om je eigen yoghurt te maken. Vanwege de vaak voorkomende problemen die veroorzaakt worden door koeienmelk, geef ik meestal de voorkeur aan geitemelk of rijstemelk. Deze zijn niet zo vet als koeiemelk vanwege hun lagere proteïnegehalte, maar dat is niet zo belangrijk daar de nuttige bacteriën in de vloeibare wei zitten. Of neem echte yoghurt. Neem na iedere spoeling een vol kopje van deze yoghurt, het liefst samen met acidofiluspoeder of de capsules en gebruik er meer van voor andere maaltijden. Blijf de culturen of yoghurt eten gedurende een paar maanden nadat je gestopt bent met de spoelingen. Vrouwen moeten ook gedurende een paar dagen of weken yoghurt of acidofiluspoeder in de vagina aanbrengen. Het is aan te raden om in het begin een paar dagen lang te douchen met een verdunde waterstofperoxide oplossing met een sterkte van één theelepel peroxide (3%) per glas water of meer of minder naar gelang de gevoeligheid.

Voor degenen die niet regelmatig acidofilus/bifido producten gebruiken, zou het goed zijn om één keer per jaar een kuur te volgen als voorzorgsmaatregel, maar voornamelijk bij of na medicijngebruik, of wanneer ze een stressvol leven leiden. De voeding dient tijdens de therapie geen zoetstoffen, zoetigheden, gist, alcohol en (in de beginfase) fruit te bevatten.

Kokos

De verzadigde vetzuren (middellange keten) in kokosolie zijn sterke antimicrobiële agens, effectief tegen schimmels, virussen en veel bacteriën. Het meest effectieve vetzuur is caprylzuur (met 8 koolstof-atomen).  Caprylzuur is een carbonzuur. Carbonzuren komen veel in de natuur voor en spelen daarin een belangrijke rol. De citroenzuurcyclus en het vetzuurmetabolisme verlopen via reacties van carbonzuren en van carbonzuurderivaten. De aminozuren, die als een van de functionele groepen de carboxylgroep bevatten, zijn de bouwstenen voor de eiwitten. Een van deze zuren is caprylzuur of ook wel octaanzuur.

Vetzuren maken deel uit van triglyceriden, één van de drie vetachtige verbindingen die in de voeding van de mens voorkomen. Vetzuren kunnen variëren in drie eigenschappen: de ketenlengte (aangeduid met het eerste cijfer), het aantal dubbele bindingen, en de plaats van de dubbele binding(en). ‘Verzadigd’ betekent dat het vetzuur geen dubbele binding heeft in zijn keten. ‘Onverzadigd’ wijst op één dubbele binding (enkelvoudig onverzadigd (e.o.v.)) of meerdere dubbele bindingen in de keten (meervoudig onverzadigd (m.o.v.). Caprylzuur is een verzadigd middellange-keten-vetzuur. Naast kokos bevatten ook zuivelproducten en moedermelk deze stof. Belangrijk is dat Caprylzuur buiten de darmen makkelijk in het lichaam wordt opgenomen, waardoor ook systemisch gewerkt kan worden aan het terugdringen van schimmels en gisten.  Ze blijken te werken doordat ze microbiële celwanden veroorzaken die zich ontbinden. Een van de middelen die hiervoor op de markt is gebracht is Capryspore.

Daarnaast is kokosolie op zich ook een effectief middel. Het is alleen moeilijk te krijgen. In het geval van candida neem je in het begin 4 eetlepels kokosolie verspreid over de hele dag en nadat er een verbetering heeft plaatsgevonden mag je dit gedurende een paar weken verminderen tot twee eetlepels. Dit blijkt effectief te zijn tegen systemische en haardvormige aantastingen waaronder de genitaliën. Het is echter raadzaam om kokosolie ook uitwendig toe te passen. Het beste commerciële product is koud geperste kokosolie of kokosolie die verkregen is uit de eerste persing. Dit is echter met warmte gestabiliseerd om de lipase te vernietigen. Of gebruik  zelfgemaakte pure kokosmelk: Doe de stukken kokos in een sapcentrifuge op lage snelheid, of meng het anders met water, giet het af en laat het afkoelen.

Voor uitwendige toepassingen en voor degenen met een stoornis in de resorptie van vet kan de kokosmelk rijk aan lipase veel effectiever zijn dan opgewarmde kokosolie met slechts een erg lage concentratie vrije vetzuren. Je kunt ook lipase-supplementen gebruiken met kokosolie.

Andere remedies

Sommige andere antischimmelremedies zijn pau d’arco, stopwas, absint en de oliën van de theeboom, neemboom, kaneel, eucalyptus, mosterd en tijm. Pau d’arco, ook wel taheebo of lapacho genoemd, heeft als voordeel dat het redelijk lekker smaakt. Absint kan gebruikt worden als je schimmels en parasieten tegelijk wilt vernietigen. Het is jammer dat  absint als drank verboden is.

Voor meer informatie kunt u kijken op de website:

www.altcancer.com en www.doctortalk.com , www.candidafree.co.uk, en www.ortholon.com

 

 

DELEN