BODY STRESS RELEASE

DELEN
Beyond Medicine foto

BODY STRESS RELEASE werd ontwikkeld in Zuid-Afrika door Ewald en Gail Meggersee en is sinds 1981 veel bestudeerd en beoefend. In 1988 werd de Vereniging BSR opgericht. De organisatie controleert de manier van praktijkvoering, en de kwaliteit van de beoefenaars. Dit zorgt ervoor dat het professionele niveau van de praktijken wordt gehandhaafd, waarbij een duidelijke ethische code en disciplinaire regels belangrijk zijn. De vereniging is bevoegd hierover wettelijk bindende uitspraken te doen. Bovendien is het alleen mogelijk via de opleiding in Afrika waar Ewals en Gail Meggersee een centrum hebben, opgeleid te worden tot Body Stress Release therapeut. In Nederland is in 1998 de BSR geïntroduceerd door de oprichter van de Nederlandse associatie de heer K. van Ravesteijn. Hij was ook de eerste Nederlandse therapeut die de opleiding in Zuid-Afrika heeft gevolgd. Momenteel werken er ongeveer 25 mensen met deze techniek. Eigenlijk dus een heel jonge tak binnen de complementaire geneeswijzen in Nederland.

Ontstaan

De reden van de ontwikkeling door Ewald Meggersee, die samen met zijn vrouw Gail het systeem vormgaf, was naar eigen zeggen zijn vrees om totaal verlamd te worden. “Ik had een volledig verstoorde houding, eigenlijk van een 120-jarige, en werd regelmatig wakker verlamd van mijn taille tot aan mijn voeten. Vrijwel mijn hele leven al – vanaf mijn vijfde, toen ik uit een boom viel en gedurende een week buiten bewustzijn was – heeft niemand de oorzaak kunnen vinden van mijn ononderbroken pijnscheuten en krampen in mijn rug en benen.”

Zijn schooldagen waren een nachtmerrie: hij kon niet lang stil aan een bureau zitten vanwege de pijn. Hij sloeg regelmatig dubbel door een diepe pijn in zijn knieën wanneer hem gevraagd werd om even te gaan staan. Gymleraren dwongen hem vaak om zijn tenen aan te raken tot hij hierbij door zijn ondraaglijke pijn instortte. Toen hij 15 was, werd hem verteld dat zijn pijn en zijn krampen psychosomatisch waren, omdat niemand eigenlijk een fysieke oorzaak kon vinden.  Ewald ontwikkelde zich als een industrieel chemicus en ontmoete de docente Gail, waarmee hij trouwde. Zijn lichaamspijn bleef niet onopgemerkt. “Soms,” zegt Gail, “sprong Ewald in zijn slaap uit bed door de intense krampen in zijn spieren. Onze zwartste dag was de dag dat hij niet meer omhoog kon komen, en geen sensatie meer voelde vanaf zijn taille naar beneden.” De nachtmerrie werd voor Ewald een regelmatig verschijnsel. Ewald: “U kunt mijn vrees voorstellen: om te gaan slapen en te weten dat je na een nacht misschien permanent verlamd bent. De toekomst zag er slecht uit; ik zou mijn baan verliezen en de rest van mijn leven in een rolstoel doorbrengen. Gail en ik vonden dat we niets te verliezen hadden, en begonnen nieuwe wegen te bewandelen om oplossingen te vinden.” In Amerika begonnen ze met chiropractoren. In de loop van de jaren had Ewald tijdelijke verbeteringen door regelmatige chiropractie-behandelingen, maar de pijn bleef terugkeren. “Eigenlijk,” aldus Gail, “gingen we steeds meer op zoek om iets te ontdekken dat anderen misschien hadden gemist, waardoor we de bron van de pijn van Ewald konden identificeren. Tijdens onze studie in Amerika hadden we het geluk dr. Richard van Rumpt te ontmoeten. Dr. Van Rumpt was een gepensioneerde chiropractor die een totaal andere benadering van chiropractie-manipulatie had onderzocht. Hij sprak over het luisteren naar het lichaam, en het gebruiken van deze informatie als een biofeedbackmechanisme, dat zelf-genezend zou zijn. Terug in Zuid-Afrika hebben we op zijn methode om het terugkoppelingsmechanisme van het lichaam op het gebied van spierspanning en samentrekking te gebruiken voortgebouwd. Deze techniek noemden we Body Stress Release. We ontdekten dat het lichaam zich tegen spanning beschermt op een zeer georganiseerde manier. Het past zich onder normale omstandigheden aan aan de diverse dagelijkse spanningen en inspanningen, zoals vallen, schokken, zwaar tillen, slechte houding, enz. Maar als de spanning te groot wordt, en het lichaam lijdt aan overbelasting, sluit het de spanning als het ware in zichzelf op door middel van spanning en samentrekking. Deze spanning, of lichaamsspanning, leidt tot pijn, verdoofdheid of stijfheid. Bovendien beïnvloedt het ons zelfgenezend vermogen en onze defensiemechanisme. Het lichaam is steeds minder goed in staat het hoofd te bieden of zich aan te passen aan toenemende spanning, en begint verder te verslechteren. Dit is ook de reden waarom een persoon met teveel lichaamsspanning op lange termijn vermoeid raakt, en een gebrek aan energie en enthousiasme heeft. Hoofdpijnen, rugpijn en indigestie zijn de volgende symptomen.

Wat is nu Body Stress Release

De techniek Body Stress Release is een complementaire, niet diagnosticerende techniek die puur fysiek werkt. De techniek werkt op de spieren in het lichaam. Met Body Stress Release wordt opgespoord waar in het lichaam zich spieren bevinden die spanning vasthouden, ofwel spieren die niet volledig ontspannen. De aanwezigheid van spieren die spanning vasthouden in het lichaam, beïnvloedt de werking van de rest van het lichaam. Deze invloed bestaat uit het beperken van het functioneren van het lichaam, hetzij door verminderde flexibiliteit, hetzij door verstoring van de werking van het zenuwstelsel, hetzij door andere effecten. Hieronder wordt daar uitgebreid op ingegaan.

BODY STRESS RELEASEStress wordt geassocieerd met druk, drukte, werken, te veel en onprettig. Alleen realiseren weinig mensen zich dat stress een van de noodzakelijke ingrediënten is van een gelukkig bestaan. Ieder mens heeft een bepaalde mate van stress nodig om te kunnen functioneren. Sterker nog, zonder stress zouden we een vegetatief bestaan leiden. Een bepaalde (strikt persoonlijke) hoeveelheid stress is dus nodig om ons vooruit te helpen, actief te houden, lichamelijk fit te blijven en ons ertoe te zetten te streven naar vooruitgang.

Maar zodra je persoonlijke grens tussen noodzakelijke stress en een overmaat aan stress wordt overschreden wordt de ervaring van stress al snel negatief. Een deadline die te dichtbij komt, zwaar lichamelijk werk, financiële zorgen of relatieproblemen zijn willekeurige voorbeelden van een overmaat aan stress. Het gevolg hiervan is dat het lichaam zich gaat wapenen tegen deze overmaat. Dit wapenen bestaat eruit dat het lichaam probeert te voorkomen dat men zich nog langer probleemloos kan overgeven aan de stress veroorzakende situatie. Oftewel: Het lichaam geeft door het wapenen tegen de stress een duidelijk signaal af: “Je voelt nu duidelijk dat dit niet goed voor je is. Stop hiermee en verander iets aan de situatie!”

Helaas interpreteren mensen deze signalen vaak als een tekortkoming van het lichaam en is men juist geneigd er extra hard tegenaan of tegenin te gaan om het lichaam weer ‘fit’ te krijgen. Met als gevolg: nieuwe stress waartegen het lichaam zich opnieuw zal wapenen…

Het beeld van hoe stress zich opbouwt is nu duidelijk. De vraag is nu: hoe wapent het lichaam zich tegen te veel stress? Het antwoord is simpel: door spieren aan te spannen. Spieren aanspannen is op zich niet schadelijk voor het lichaam, spierspanning die het lichaam opbouwt kan ook weer door het lichaam losgelaten worden. De voorwaarden zijn wel dat de meest recent opgebouwde spierspanning eerst los moet laten en dat het lichaam de kans moet krijgen dit te doen. Er is een aantal duidelijk te onderscheiden oorzaken waardoor spierspanning kan worden opgebouwd:

  1. Fysieke stress (ook wel mechanische stress genoemd)

Het lichaam is ontworpen om een bepaalde hoeveelheid fysieke inspanning aan te kunnen. Iedereen heeft zijn eigen grens waarboven het lichaam de inspanning als overbelasting gaat zien. Deze grens wordt bovendien omlaag gebracht door al aanwezige spierspanning.

Mogelijke oorzaken zijn kortdurende intense fysieke belasting, denk hierbij aan een (auto-)ongeluk of een valpartij, het optillen van een (te) zwaar voorwerp of een verkeerde houding tijdens het leveren van prestaties (tillen, sporten, werken). Ook kan de oorzaak kleiner zijn over een langere periode. Hierbij kunt u denken aan een verkeerde houding of het niet nemen van voldoende pauzes tijdens het werken. Ook een zwangerschap of het noodzakelijk lange tijd in bed liggen tijdens ziekte kan spierspanning veroorzaken.

  1. Emotionele en mentale stress

Alles dat zich tussen onze oren afspeelt, kan er de oorzaak van zijn dat mentale of emotionele stress ontstaat. Dit betekent echter niet dat het tussen onze oren zit! Emotionele en mentale processen vormen een belangrijk deel van ons leven. Zodra we ons permanent zorgen maken, niet lekker in ons vel zitten of in een schijnbaar onveranderlijke onprettige situatie zitten heeft dat een uitwerking op onze fysieke gesteldheid.

Voorbeelden hiervan zijn onder andere angst, financiële of relationele zorgen, werkdruk of problemen op de werkvloer, verstoorde partner-, familie- of gezinsrelaties. Ook langer spelende vormen als bezorgdheid, wrok, depressie of neerslachtigheid en intens verdriet vallen hieronder. Typische gevolgen van emotionele of mentale stress zijn onder andere spanning op de kaken, nek, hals en schouders en spanning rondom het middenrif of de zonnevlecht.

  1. Chemische stress

Chemische stress mag op het eerste gezicht erg ongewoon lijken. Toch heeft vrijwel iedereen hier wel eens mee te maken gehad. Hieronder vallen alle vormen van stress die veroorzaakt worden door inname van stoffen of contact met stoffen. Het meest herkenbare is de stressreactie die optreedt op de spieren van de maag en slokdarm als je voedsel hebt gegeten dat niet goed meer is, de braakreflex. Andere mogelijke oorzaken zijn contact met chemicaliën zoals schoonmaakmiddelen, cosmetica, medicijnen of blootstelling aan diverse soorten straling. Ook insecticiden, conserveringsmiddelen in voedsel, uitlaatgassen of een gebrek aan frisse lucht kunnen een oorzaak zijn.

Hoe bouwt spierspanning zich op?

Zodra in het lichaam op een plaats spierspanning gaat vastzetten, heeft dit een verdovend effect op de zenuwen in dat deel van het lichaam. Op deze manier is het lichaam zich niet permanent bewust van de spierspanning. Wat er gebeurt is dat zodra de spieren in de rug zich aanspannen, de zenuwen worden ingedrukt, wat het functioneren van deze zenuwen beïnvloedt. Hierdoor wordt de communicatie via deze zenuwen beïnvloed. De zenuwen functioneren in het lichaam als telefoonlijnen; ze geven opdrachten van de hersens door naar het lichaam (efferente zenuwen) of ze geven informatie van plaatsen in het lichaam door naar de hersenen (afferente zenuwen). Wanneer er nu spierspanning aanwezig is rondom deze zenuwen, dan wordt de informatievoorziening door de zenuwbanen beïnvloed. Dit kan een aantal effecten hebben:

De zenuwen zullen óf overactief óf onderactief worden, oftewel: ze zullen de informatie die doorgegeven wordt versterken (een activiteit die normaal gesproken geen pijnsignaal opwekt zal dat opeens wel doen), of ze zullen deze afzwakken (een opdracht naar een spier om te bewegen komt niet of verzwakt door, of informatie van het evenwichtsorgaan naar de hersens komt verzwakt of vertraagd door).

Dus door de aanwezige spierspanning zullen ook de zenuwbanen langs de wervelkolom, en daarmee de plaatsen in het lichaam waar de hersenen via deze zenuwen mee communiceren, worden beïnvloed.

De lange termijn

Zolang de oorzaak van het vastzetten van de spierspanning niet wordt weggenomen, zal het lichaam zich blijven wapenen. Dit uit zich op twee manieren:

  1. Hoe langer de oorzaak aanwezig blijft, hoe sterker de spieren zich aanspannen. Het oorspronkelijk verdovende effect op de zenuwen kan zo uiteindelijk een pijnimpuls veroorzaken. Dit heeft voldoende tijd nodig, maar uiteindelijk kan iemand pijnklachten ontwikkelen die het gevolg zijn van een langdurende prikkeling van de zenuwbanen door aanwezige spierspanning.
  2. Als op een plaats spierspanning optreedt en deze spanning niet voldoende bescherming biedt, dan zal het lichaam op andere plaatsen ook spieren aanspannen. Door de tijd heen gezien zit hier een volgorde in, die omgekeerd gevolgd moet worden om van de spierspanning af te komen. De spieren die als laatste aanspannen zullen eerst moeten loslaten voordat “oudere” spierspanning los kan laten. Oftewel: het filmpje moet teruggespoeld worden. Gelukkig weet het lichaam in welke volgorde dit moet.

Als stress langer op één plaats in het lichaam blijft inwerken zullen in plaats van de oorspronkelijke oppervlakkige spieren daar lokale dieper liggende spieren gaan aanspannen. Ook hier geldt dat als de spierspanning los gaat laten en deze diepliggende spieren ontspannen, dat dan eerst de langere oppervlakkige spieren weer zullen aanspannen. Dit is tevens een bescherming voor de onderliggende korte spieren.

Wat zijn de gevolgen van spierspanning?

Spierspanning beïnvloedt de flexibiliteit van het lichaam. Hoe meer spieren aangespannen zijn, hoe minder makkelijk men zich kan bewegen.

Ook beïnvloedt de spierspanning de werking van het zenuwstelsel. Doordat spieren druk op zenuwen uitoefenen zal de werking van deze zenuwen beïnvloed worden. In eerste instantie zal het zenuwstelsel iets verdoofd zijn, bij langer aanwezige spanning kan dit overgaan in pijn. Bovendien worden de plaatsen in het lichaam waar deze zenuwen eindigen ook beïnvloed. Zo kan bijvoorbeeld de spijsvertering van slag raken of kan het functioneren van de voortplantingsorganen er op achteruit gaan.

Uiteindelijk zal iemand bij wie spierspanning aanwezig is niet meer voor 100% kunnen functioneren. Dit heeft weer gevolgen voor de mentaal/emotionele staat waarin iemand verkeert; hoe meer spanning hoe gevoeliger men wordt voor nieuwe stress en hoe sneller het lichaam zich hier tegen zal gaan wapenen met alweer meer spierspanning.

Natuurlijk streeft het lichaam altijd naar 100% gezondheid en zal het proberen spierspanning zelf los te laten. Alleen wordt op een gegeven ogenblik overleven belangrijker dan genezen. Dit treedt op als iemand niets verandert aan de oorzaken van de stress in zijn leven.

Het lichaam zal dan zodra de spanning weg is, beginnen met loslaten van spierspanning. Dit kan zich uiten in stijfheid of meer pijn als je ontspannen zit of in bed ligt of wanneer je vakantie hebt. De stijfheid komt omdat langere spieren zullen aanspannen, de pijn of gevoeligheid omdat de verdrukte zenuwen weer de ruimte krijgen en zo van zich laten horen. Denk hierbij aan wat er gebeurt als je je vingers tussen een deur hebt: Je weet dat het pas echt pijn gaat doen als je de deur opendoet. Om te zorgen dat het lichaam niet blijft beschermen maar begint en door blijft gaan met het loslaten van spierspanning kan men gebruik maken van de techniek Body Stress Release. Wat Body Stress Release doet is alle episodes van opbouwende spierspanning als ware het een filmpje uitknippen, aan elkaar monteren en door de tijd heen gezien achterstevoren afdraaien. De meest recente spierspanning zal als eerste loslaten. En het proces eindigt met de oorspronkelijke spierspanning. Afhankelijk van hoe diep de spanning zit duurt de behandeling ook langer. In de praktijk wordt in het algemeen ervaren dat 20% van de klachten binnen 3 à 6 behandelingen is verholpen. Voor de meeste mensen (60%) is Body Stress Release toch een proces dat ze moeten aangaan. Het is niet even drukken en de stress is weg. In principe heeft iedereen stress in het lichaam opgeslagen en zou het ondergaan van deze behandeling al een perfecte manier zijn om af en toe te ontstressen.

Whiplash

Een voorbeeld uit de praktijk is het gebruik hiervan bij Whiplash. Vanuit de ervaring met whiplash-problematiek in de praktijk is gebleken, dat het effect van een ongeval met whiplash-trauma niet beperkt blijft tot de bekende letsels en aandoeningen in het gebied van de nek en schoudergordel. Bij deze uiteenzetting over de dynamiek van de whiplash gaan we uit van het feit, dat alle beweging, kracht en energie die door het lichaam ontwikkelt en/of opgenomen wordt, ook weer door het lichaam moet worden verwerkt en afgevoerd. Binnen de auto- en motorindustrie weten ze alles over opname, opvang, verwerking en afvloeiing van dit soort krachten af. Bij ons lichaam werken deze krachten nagenoeg identiek. We kennen allemaal het effect van het onschuldige duwtje in de rug dat je volledig uit balans brengt en de inspanning die het vervolgens van je hele lijf vraagt om overeind te blijven.
Onze wervelkolom is het belangrijkste onderdeel van het lichaam om deze krachten te verwerken en af te laten vloeien. De wervelkolom is schokabsorberend en verwerkt het grootste gedeelte van de energie die vrij komt bij schokken, stoten, vallen en meer van deze onverwachte en plotselinge acties waar het lichaam aan blootstaat. De consequentie hiervan is dat bij whiplash-trauma het lendendeel van de wervelkolom in de onderrug eveneens een flinke klap kan hebben opgelopen, omdat daar de impact van krachten verwerkt moet worden. De onderrug kan dan ook geheel of gedeeltelijk geblokkeerd zijn geraakt. In dat geval is alleen behandeling van het gebied van de nek en schouders onvoldoende, omdat biodynamisch het herstel van nek en schouders direct in verbinding staat met de toestand van de onderrug. Het lichaam balanceert de wervelkolom van onderen naar boven uit. Een blokkade in de onderrug blokkeert op die manier het gezond functioneren van de nek.

Voor meer informatie over Body Stress Release kunt u kijken op de website http://www.bodystressrelease.nl/ en http://www.bodystressrelease.com/.

Ik zou graag dhr. Koos van Ravesteijn willen bedanken voor het beschikbaar stellen van de informatie en het interview.

“Huis van Genezing”, De Haardstede 11, 7335 LP Apeldoorn. T: 055-5410710

DELEN