DELEN

Colloïdaal zilver en goud

Veel mensen weten dat colloïdaal zilver (CZ) kiemdodende en antibacteriële eigenschappen bezit. Het wordt niet voor niets vaak de “penicilline van de alternatieve geneeskunde” genoemd. Colloïdaal goud (CG) daarentegen, is niet zo bekend. Dat is jammer, want het geeft ons even indrukwekkende gezondheidsvoordelen. Colloïdaal zilver reinigt ons lichaam van microben en bacteriën, maar colloïdaal goud heeft duidelijk een andere functie, waarover later meer. Voor zowel colloïdaal zilver als goud zijn mensen vaak wat huiverig. Maar in feite worden colloïdaal zilver en goud zelfs steeds meer in de conventionele medische wetenschap gebruikt. En goud komt als sporenelement algemeen voor in de bouwstenen van het menselijk lichaam; we bevatten gemiddeld zo’n 0,2 milligram goud. Het komt vooral voor in de hersenen, maar over fysiologische werking van goud is wetenschappelijk nog weinig bekend. Daarnaast zit er ook zilver in de organen van mensen en dieren. We krijgen dagelijks zilver binnen, normaal gesproken tussen de 70 en 88 microgram zilver per dag, waarvan de helft via onze voeding. Het lichaam heeft zelf een efficiënte methode gevonden om hiermee om te gaan: zo’n 99 procent wordt simpelweg door het lichaam uitgescheiden. Bij andere metalen, zoals lood en kwik, is dat niet het geval.

Colloïdaal zilver

De belangrijkste eigenschap van zilver is dat het microben dood. En deze eigenschap is al eeuwen bekend. Zilver is als medicijn en conserveringsmiddel gebruikt door vele culturen door de geschiedenis heen. De Grieken gebruikten zilveren vaten voor water en andere vloeistoffen om ze vers te houden. Zilver werd gebruikt door de Romeinen om water in potten op te slaan. Tijdens de oorlogcampagnes van Alexander de Grote werd gekookt water opgeslagen in zilveren of bronzen urnen ter vermindering van ziekten. Zilver werd gebruikt als een geneesmiddel in de late jaren 1800 en begin 1900. Van zilver werd, evenals van andere metalen, ontdekt dat het microbicide eigenschappen bezit, maar alleen bij zilver bleek dat het zowel sterk microbicide eigenschappen bezit alsook een lage toxiciteit heeft. De colloïdale vorm bleek de meest effectieve vorm te zijn van zilver, omdat het de bijtende eigenschappen van bijvoorbeeld zilvernitraat niet heeft. Vandaag de dag wordt colloïdaal zilver gebruikt in het ziekenhuis en binnen klinische settings als een antimicrobieel middel bij de behandeling van brandwonden en in sommige ziekenhuizen voor het watersysteem. Oude amalgaamvullingen bevatten naast kwik ook colloïdaal zilver. In Mexico wordt colloïdaal zilver vervaardigd onder de handelsnaam Microdyn en verkocht via supermarkten en apotheken voor gebruik in restaurants, hotels en woningen om het water te desinfecteren en voor het wassen van voedsel. De WHO heeft colloïdaal zilver in waterfilters als disinfectiemethode goedgekeurd voor het maken van veilig drinkwater in ontwikkelingslanden. Dat het werkt is dus duidelijk. Binnen de reguliere medische wereld wordt colloïdaal zilver in medische producten, in ziekenhuisapparatuur en medische hulpmiddelen toegepast. Het wordt bij de behandeling van brandwonden ingezet door het gebruik van anti-infectie brandwondenmiddelen (Silver Sulfadiazine, Burnsil® en Collasate Silver Topical Dressing) om MRSA (Methicilline Resistente Staphylococcus Aureus) -infecties, die antibiotica-resistent en potentieel dodelijk zijn te voorkomen. Een andere bekende zalf die gebruikt wordt is Zilverwatercrème, wat natuurlijk veel goedkoper is dan de farmaceutische.
Colloïdaal zilver was tot 1997 in Europa op de markt als voedingssupplement, maar sinds het van kracht worden van de EU-Voedingssupplementenrichtlijn is colloïdaal zilver in de EU-lidstaten niet meer toegestaan als voedingssupplement. Het mag alleen nog op de huid worden gesmeerd of via een spray worden toegediend. Natuurlijk wordt het stapsgewijs via het bloed in het lichaam opgenomen. De grootte van een deeltje colloïdaal zilver is 0,005-0,015 micron, kleiner dan een virus.

Er zijn echter twee verschillende soorten colloïdaal zilver op de markt: atomisch en ionisch. Atomisch colloïdaal zilver bestaat uit een volledig zilver atoom; er ontbreekt geen enkel elektron. Het is niet elektrisch verwerkt. Door de stabiliteitsvermogens van hogere concentraties is het voor fabrikanten mogelijk dit soort colloïdaal zilver met hogere PPM’s (parts per million) te produceren. In de regel geldt: hoe hoger de PPM hoe donkerder de kleur zal worden. Ionisch colloïdaal zilver is elektrisch verwerkt en bevat zout. Dit soort colloïdaal zilver zal altijd helder van kleur zijn, maar is niet noodzakelijkerwijs een oplossing. Er ontbreekt een elektron waardoor het instabiel is. Na verloop van tijd zal het meeste van dit ionische colloïdaal zilver veel deeltjes hebben die samenklonteren tot grotere afmetingen colloïdale deeltjes. Ionisch colloïdaal zilver wordt op de markt gebracht tussen 3-30 PPM. Als ze in hogere concentraties zouden worden aangeboden, dan zouden de deeltjes sneller samenklonteren. Momenteel wordt het ook op de markt gebracht onder de naam nano-zilver.

Werking

Bacteriën zijn eencellige levende organismen. Zij hebben behoefte aan voedingsstoffen en bepaalde omstandigheden om te overleven en te reproduceren. Door ons metabolisme worden voedingsstoffen en zuurstof (in het geval van aërobe bacteriën) omgezet in energie voor levensprocessen. Onderzoek laat zien dat zilverionen schade aanrichten aan de celwand van pathogenen door het vrijlaten van in statu nascendi zuurstof. Dit element Zuurstof (Onasc) is sterk oxiderend als het ontstaat door bijvoorbeeld elektrolyse van water. Het zijn dan de vrije atomen van de zuurstof die zich snel verbinden waardoor het organisme inactief wordt. Dit proces wordt katalytische oxidatie genoemd. Deze katalytische oxidatie resulteert in specifieke chemische veranderingen in de celwand van de bacterie waardoor de energie-overdracht en de ademhaling wordt geblokkeerd en daardoor de ondergang van de ziekteverwekker snel een feit is. Binnen een paar minuten verstikt en sterft de ziekteverwekker en wordt deze uit het lichaam verwijderd door o.a. het immuunsysteem en de lymfe. In tegenstelling tot farmaceutische antibiotica, dat ook gunstig enzymen vernietigt, laat colloïdaal zilver de weefselspecifieke cellen intact. Vervolgens gaat het de cel in, bindt het zich met de DNA van de bacteriën en stopt zo de bacteriën zich te repliceren. Dus colloïdaal zilver is absoluut veilig voor mensen, dieren en planten. Na inname blijft het colloïdaal zilver ongeveer drie à vier dagen in de bloedbaan en verlaat het lichaam dan langs de natuurlijke weg. Zilver bindt zich graag aan zwavelbruggen van eiwitten. Wil je het proces versnellen dan kun je gebruik maken van deze eigenschap en het bevorderen met voedingssupplementen zoals NAC (zwavelhoudend aminozuur L-cysteïne) of MSM (organisch gebonden zwavel). Zilveren nanodeeltjes, de meest voorkomende vorm van zilver in pure colloïdaal zilverproducten, lossen niet op en worden niet gemetaboliseerd in het menselijk lichaam. Ze komen het lichaam binnen als zilveren nanodeeltjes, ze circuleren in de bloedstroom en verlaten langzaam het lichaam. Ze hopen zich niet op en ze blijven altijd zilveren nanodeeltjes. Ze voeren hun functie als katalysator uit in de vorm van zilveren nanodeeltjes, hun werkzaamheid wordt bepaald door hun deeltjesoppervlak.

Veiligheid van colloïdaal zilver in het Lichaam

Zilver wordt beschouwd als een niet-toxisch materiaal. De wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) geeft in haar lijst aan dat tien gram gedurende je hele leven “zonder risico voor de gezondheid” kan worden ingenomen. Daaronder valt niet zilvernitraat; dat is de meest giftige vorm van zilver. De colloïdale vorm van zilver die wordt gebruikt is veel minder schadelijk. Het enige negatieve effect op de gezondheid door zilver is de mogelijkheid op argyria, een zeldzame aandoening waarbij de huid en/of het haar blauw-grijs wordt. Dit kan alleen gebeuren bij een langdurige behandeling met zilverzoutoplossingen. Afgezien van verkleuring levert het verder eigenlijk geen gevaar op. De WHO stelt ook dat “de lever een beslissende rol speelt in de uitscheiding van zilver, waarvan het merendeel wordt geabsorbeerd en/of uitgescheiden met de gal in de ontlasting”. Bij de mens wordt onder normale omstandigheden dagelijks tussen 0 en 10% afvoer van zilver waargenomen. De aanbevolen dosering van colloïdaal zilver hangt af van de concentratie van het product dat u gebruikt. De concentratie wordt meestal uitgedrukt in ppm (parts per million). De concentraties variëren van 5 ppm tot 500 ppm. Het juiste formaat van deze deeltjes is gemiddeld tussen 0,005 – 0,015 micron diameter in doorsnee. Deze variabele is belangrijk omdat hoe kleiner een deeltje is grootte een virus vs. bacteriën te doden.
Het proces om colloïdaal zilver te krijgen is simpel. Het wordt verkregen door een elektrische stroom te leiden door een bak met gedestilleerd water met daarin staven zilver. Puur zilver (Ag, argentum) in zijn elementaire vorm is positief geladen. Colloïdaal zilver is Ag en wordt dus gemaakt door middel van elektrische activering (elektrolyse) met een zilveren staaf of draad. In water vormt de Ag met zuurstof AgO. Deze deeltjes proberen om dezelfde afstand te houden van elkaar, wat resulteert in een homogeen gedispergeerde oplossing. Op deze manier ontstaat er een colloïdale oplossing van zilver in water. Deze oplossing wordt vervolgens verdund. De hoeveelheid CZ in de oplossing varieert per product: een homeopathisch verdunde oplossing is bijvoorbeeld zes delen zilver op een miljoen delen water.

Gebruik

1. Ooginfecties. Uit enkele onderzoeken blijkt dat het gebruik van colloïdaal zilver als oogdruppels in beide ogen kort na de geboorte bepaalde ooginfecties bij pasgeborenen helpt te voorkomen. Ander onderzoek toont aan dat het aanbrengen van een colloïdaal zilveroplossing bij het oogoppervlak van mensen die een oogoperatie ondergaan infecties kan voorkomen, net zoals het aanbrengen van een povidonjoodoplossing (zoals betadine) dat doet.
2. Colloïdaal zilver wordt direct op de huid aangebracht tegen acné, brandwonden, oog-, schimmel-, keel-, huid- en staphylococcusinfecties.
3. Misschien wel de belangrijkste eigenschap van colloïdaal zilver is het vermogen om dodelijke ziekteverwekkers zoals meticilline-resistente staphylococcus aureus, of MRSA, te vernietigen.

Dus colloïdaal zilver – van zuivere kwaliteit – heeft een zeer lange houdbaarheid en kan in tijden van crisis, wanneer conventionele geneesmiddelen schaars worden, goud waard zijn.

Colloïdaal goud

Colloïdaal goud is een mengsel gemaakt van hele kleine nanodeeltjes goud in een vloeistof, meestal water. Colloïdaal goud is een rijke, robijnrood gekleurde vloeistof – met weinig of geen smaak. Het bevat 100% colloïdaal gouddeeltjes in een goudconcentratie van 10 ppm. Soms zit in het colloïdale goud wat zilver om bacteriële belastingen uit te sluiten. De hoeveelheid goud in deze vloeistoffen is gelijk aan 10 milligram per liter (mg/l). Ons lichaam kan deze kleine deeltjes niet opslaan. Met hun diameter tussen de 0,001 en 0,005 micron zijn ze kleiner dan virussen en hebben ze mede daardoor het vermogen om in bacteriën te penetreren en deze uit te schakelen, waarna het lichaam de ontstane afvalstoffen kan gaan verwijderen. Het colloïdaal goud heeft een groot effect op de vitaliteit van ons leven.
Het gebruik van colloïdaal goud door alchemisten is natuurlijk bekend en verwijst vaak naar een “Levenselixir”. In India word colloïdaal rood goud gebruikt binnen de ayurvedische geneeskunde voor verjonging en revitalisering tijdens ouderdom, “Swarna Bhasma” (goud as), en wordt gekenmerkt door bolvormige deeltjes goud met een gemiddelde grootte van 56-57 nm (Mahdihassan 1971, 1981). Cinnaber-goud, ook bekend als “Makaradhvaja” (Mahdihassan 1985) wordt in India gebruikt als medicijn voor het stimuleren van jeugdige kracht. Het is bekend dat er in de middeleeuwen twee belangrijke, zeer verschillende medicijnen met goud zeer populair waren. Het betreft Aurum Potabile (drinkbaar goud), dat zeer eenvoudig te bereiden was: het was simpelweg zuiver goud gereduceerd tot fijn poeder voor de opname in dranken. Daarnaast had je Aurea Alexandrina, vernoemd naar de 13e-eeuwse arts Nicolaus Myrepsus Alexandrinus die het had opgenomen in zijn Medicamentorum Opus. Dit was een zeer complex middel waarin goud slechts een van de vele ingrediënten was. Dezelfde formule is ook gevonden in Antidotarium Nicolai door Nicolaus Salernitanus die waarschijnlijk geleefd heeft in het begin van de 12e eeuw.
In het begin van de 19e eeuw werd goud gebruikt als medicijn bij de behandeling van syfilis (Daniel et al. 2004). Ook werd het medicinaal gebruik van goud bij de behandeling van tuberculose rond de jaren 1920 geïntroduceerd (Daniel et al. 2004). Colloïdaal goud werd voor het eerst bereid in een zuivere toestand in 1857 door de vooraanstaande Engelse chemicus Michael Faraday. In de negentiende eeuw werd colloïdaal goud algemeen gebruikt in de Verenigde Staten om alcoholisme te genezen en vandaag de dag wordt het gebruikt om de afhankelijkheid van alcohol, cafeïne, nicotine en koolhydraten te verminderen. De Europeanen waren al lang bewust van de voordelen van goud en kochten al ruim 100 jaar geleden met goud beklede pillen en ‘Gold Water’. Niet te verwarren met de Gouden Glitterpillen van tegenwoordig (party pil om gouden ontlasting te krijgen).
In juli 1935 verscheen er in Clinical, Medicine & Surgery een artikel getiteld “Colloïdaal Goud in Inoperabele Kanker”, geschreven door Edward H. Ochsner, M.D., B.S., F.A.C.S.. Hij verklaarde: “Wanneer de toestand hopeloos is, helpt colloïdaal goud het leven te verlengen en maakt het leven draaglijker, zowel voor de patiënt als de mensen daar omheen, omdat het de periode van terminale cachexia, de pijn en het ongemak vermindert en in de meeste gevallen de noodzaak van opiaten (narcotica) voorkomt.” Momenteel wordt goud voornamelijk toegepast als een medicijn bij de behandeling van reumatische aandoeningen zoals psoriasis, palindroom reuma, jeugdreuma en discoidlupus erythematosus (Felson et al. 1990 en Shaw1999).
Door de moderne nanotechnologie een meer betrouwbare methodes wordt er nu veel meer onderzoek gedaan naar het ontwikkelen van op goud gebaseerde geneesmiddelen, als potentiële antitumormiddellen. Wat wij weten is dat het nu vooral gebruikt wordt bij onderzoek naar kanker, om tumoren te detecteren met behulp van SERS (Raman verstrooiing). Ook zijn goudverbindingen onderzocht op anti-HIV-activiteit, als antimalariamiddel en ook voor het behandelen van bronchiale astma (in Japan). Duidelijk is dat er uitgebreide en interessante onderzoeken zijn en worden gedaan naar de mogelijkheden van colloïdaal goud in medische toepassingen. Maar sommige worden ook verzwegen. Zo kan bijvoorbeeld een teststrook met gouden nanodeeltjes direct een kleurverandering laten zien door één enkele druppel bloed wanneer er malaria aanwezig is. De tests zijn eenvoudig, betrouwbaar en sterk; ze kunnen overal worden gebruikt in de wereld zonder de noodzaak van dure apparatuur.

De werking van colloïdaal goud

We kunnen stellen dat colloïdaal goud anti-inflammatoire eigenschappen heeft, zoals het effectief verlichten van de pijn en zwellingen bij artritis, reuma, bursitis en tendinitis (zie de studie van dr. Guy Abraham en dr. Peter Himmel in een editie van het Journal of Nutritional en Environmental Medicine 1997). Een voorbeeld hiervan is een middel dat op de markt gebracht is in de vorm van tabletten in 1985, auranofine, door de farmaceutische groep SmithKline. Auranofine is een middel dat door de World Health Organization geclassificeerd is als een antireumaticum. Het heeft nu de merknaam Ridaura.
Wat minder bekend is, is zijn eigenschap om het lichaam in balans te brengen en te harmoniseren in het bijzonder met betrekking tot de onstabiele mentale en emotionele toestanden, zoals depressie, Seasonal Affective Disorder (SAD), melancholie, verdriet, angst, wanhoop, angst, frustratie, zelfmoordneigingen … “ziekten van het hart”. Volgens de Meridian Instituut’s Health and Research Center kan het gebruik van colloïdaal goud ook helpen bij het verbeteren van neurologische aandoeningen bij sommige patiënten. Colloïdaal goud is momenteel naast zijn anti-inflammatoire eigenschappen, ook befaamd om zijn verjongende eigenschappen, het verbeteren van de hersenfunctie en het intelligentiequotiënt (Frontier Perspectives, Vol 7, No 2, Fall 1998). Het is een katalysator voor endorfine-achtige hormonen en voor de mitochondriale antioxidant enzym superoxide-dismutase (SOD). Nano-grote gouddeeltjes (27 +/- 3 nm) hebben bewezen effectief te zijn bij het verlichten van de symptomen van mycobacterieel-, collageen- en pristaan-geïnduceerde artritis in ratmodellen.
Artsen als Nilo Caïro en A. Brinckmann schreven de bestseller “Materia Medica”, (Sao Paulo, Brazilië, de 19e editie, 1965), waarin colloïdaal goud genoemd wordt als de nummer een tegen obesitas.
Hierbij een overzicht van de kwaliteiten van colloïdaal goud:

1. verbetert geestelijke gesteldheid en emotionele stabiliteit – harmonisatie van het zenuwstelsel, toename van mentale scherpte, opent zenuwbanen, geeft lucide dromen;
2. verbetert de concentratie en de geheugencapaciteit – ideaal voor studenten tijdens het blokken voor examens;
3. voor de behandeling van angst, depressie en verslaving;
4. vermindert symptomen van reumatoïde artritis, gewrichtsontsteking en spierweefselschade;
5. versterkt libido en verbetert de seksuele gezondheid;
6. kan topisch worden gebruikt om schimmelinfecties van de huid of nagels te bestrijden en de genezing van (brand)wonden, verwondingen, uitslag en zonnebrand te bevorderen;
7. het kan gebruikt worden bij kiespijn en mondzweren, als gorgeldrank om tandbederf en slechte adem te bestrijden.
8. het kan worden gebruikt als oogdruppels;
9. het kan worden gebruikt als sterilisator en worden gespoten op air-conditioningfilters, luchtkanalen en ventilatieopeningen om te voorkomen dat er bacteriën groeien.

Conclusie

Colloïdaal zilver zou in elk medicijnkastje moeten staan en in de EHBO-doos een vaste plaats innemen. Het is een geweldig middel dat je bij veel kwalen kunt inzetten. Zoals bij het desinfecteren van een puistje, voor de behandeling van voetschimmel, brandwonden, gordelroos, herpes, atopische dermatitis of voor de behandeling van streptokokken / staphylococcen huidinfecties. Inwendig toegepast kan colloïdaal zilver de klachten van een overbelast immuunsysteem op een natuurlijke manier ondersteunen. Belangrijk is, vooral voor mensen die bang zijn om teveel zilver binnen te krijgen, dat 3-5 ppm de optimale hoeveelheid voor colloïdaal zilver is, voor een goede veiligheid en efficiëntie, zonder dat er zware metalen in het lichaam opgestapeld kunnen worden. Het is jammer dat er in Nederland nog weinig aandacht is voor het gebruik van colloïdaal zilver bij zoogdieren zoals honden, paarden, katten enz., Ook bij hen versterkt, verdedigt en beschermt het tegen ziekten en aandoeningen. Het kan lokaal direct worden gebruikt in de ogen, oren en op de huid.

© Ed van der Post

Bronnen:
• American Society for Microbiology 2008: Antibacterial Activity and Mechanism of Action of the Silver Ion in Staphylococcus aureus and Escherichia coli▿ Woo Kyung Jung1,†, Hye Cheong Koo1,2,*, Ki Woo Kim3, Sook Shin1, So Hyun Kim1 and Yong Ho Park1,*
• Journal of Nanomaterials: Volume 2016 (2016), Article ID 7135852, 15 pages, Enhancement of the Antibacterial Activity of Silver Nanoparticles against Phytopathogenic Bacterium Ralstonia solanacearum by Stabilization

• Brentano, L. MD, Margraf, H, Monafo, W.W. MD and Moyer,C.A. MD Antibacterial Efficacy of a Colloidal Silver Complex. Surgical Forum Vol. 17, 1966, pp. 76-78 Also Quoting, Dr. Harry Margraf
• Thurman, R.B. and Gerba, C.P. (1989) The molecular mechanics of copper and silver ion disinfection of bacteria and viruses. Quoting, Dr. Richard Davies, The Silver Institute, Wash, V. 18, 4, p. 295
• Bergin, S. M. and Wraight, P. Silver based wound dressings and topical agents for treating diabetic foot ulcers. Cochrane Database.Syst.Rev 2006;(1):CD005082. View abstract.
• Topical Antimicrobials for Burn Wound Infections Tianhong Dai, Ying-Ying Huang,Sulbha K. Sharma, Javad T. Hashmi, Divya B. Kurup, and Michael R. Hamblin, https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2935806/
• A mechanistic study of the antibacterial effect of silver ions on Escherichia coli and Staphylococcus aureus: J Biomed Mater Res. 2000 Dec 15;52(4):662-8.
• Acta Naturae. 2011 Apr-Jun; 3(2): 34–55. Gold Nanoparticles in Biology and Medicine: Recent Advances and Prospects, L.A. Dykman and N.G. Khlebtsov
• History of Geology and Medicine, A. Edited by C.J. Duffin, R.T.J. Moody and C. Gardner-Thorpe Publication Date:06 December 2013
• https://www.researchgate.net/publication/216425576_Nanogold-pharmaceutics.The use of colloidal gold to treat experimentally induced arthritis in rat models. Characterization of the gold in Swarna bhasma a microparticulate used in traditional India

DELEN