DELEN

Voorbeelden van kruiden

Allium sativum, apple juice, Andrographis paniculata, arabinoxylan, astragalus, cat’s claw, cloves, coenzyme Q10, cranberry,  echinacea, Echinacea purpura, elderberry, forsythia, Forsythia suspense, honeysuckle, garlic, ginger, ginseng, Glycyrrhiza glabra, grape seed extract (GSE), green tea, Isatis tinctora, lemon balm, leptotaenia, Leptotaenia dissecta Nutt., licorice, Lonicera japonica, mullein,  N-acetyl-cysteine, Olea europea, olive leaf, propolis, reishi, resveratrol, Sambucas nigra L., schizandra, Schizandra chinensis, scullcap, shiitake, Siberian ginseng, St. John’s wort, Pelargonium sidoïdes, vitamin E.

Achtergrond

Er zijn meer dan 400 verschillende virussen bekend die infecties veroorzaken, waaronder de gewone verkoudheid, hepatitis, Pfeiffer, de vogelgriep, de varkensgriep en aids. Deze virale infecties zijn zeer schadelijk en horen het lichaam te verlaten of te worden vernietigd. Voor dit doel zijn er medicijnen beschikbaar en ontwikkeld die je moeten helpen om te genezen of controle te krijgen over de infecties. Ze staan bekend als antivirale geneesmiddelen, niet te verwarren met antibacteriële middelen of de meer gangbare antibiotica. Onderzoekers hebben zich aanvankelijk geconcentreerd op de ontwikkeling van chemische producten en geneesmiddelen die deze virussen moesten bestrijden. Maar eenmaal besmet met een virus, dan kun je vaak weinig doen binnen de grenzen van de hedendaagse Westerse geneeskunde; je kunt eigenlijk alleen de symptomen behandelen. Bepaalde medicijnen verkorten in principe wel de duur van een ziekte veroorzaakt door een virus, of ze kunnen de ernst van de symptomen verminderen. Ze zijn over het algemeen echter bijzonder duur en mede daardoor niet altijd voor iedereen beschikbaar. Veel mensen kiezen ook voor een jaarlijkse vaccinatie tegen influenza. Maar deze griepprik is niet altijd effectief omdat de stammen van het influenzavirus steeds muteren. Ook wordt antibiotica zoals penicilline en azitromycine ingezet, maar deze zijn niet effectief in het doden van virussen, en mogen eigenlijk alleen gebruikt worden om infecties veroorzaakt door bacteriën te behandelen.

Vijf fases

Virussen kunnen niet worden beschouwd als levende wezens, want ze zijn alleen in staat om te functioneren door het gebruik van de stoffen van hun gastheer. De levenscyclus van een virus is eenvoudig en kan worden ingedeeld in vijf fasen, waarbij de virus in iedere fase met een antiviraal kruid kan worden bestreden:

  • Aanhechtingsfase: het virus hecht zich aan specifieke plaatsen op het oppervlak van de menselijke cellen;
  • Penetratiefase: na aanhechting van het virus aan een membraaneiwitten, komt het in de cel;
  • Ontmantelingsfase: het virus werpt zijn buitenste schil af en verspreid zijn inhoud om zich voor te bereiden op celdeling;
  • Replicatiefase: de virale eiwitten en genetisch materiaal worden verzameld om meerdere exemplaren te maken, terwijl ze nog in de gastheercel zijn;
  • Releasefase: nadat diverse exemplaren van het virus zijn gemaakt, worden zij uit de gastheercel vrijgelaten, vaak door de gastheercel tijdens het proces te doden. Deze nieuw gevormde virussen zijn nu in staat om nog meer cellen te infecteren.

Kruidenpreparaten

Verschillende kruiden zijn bekend om hun antivirale werking en kunnen daarom ondersteunend werken bij de preventie van virale infecties. Potentieel effectieve antivirale kruidenpreparaten kunnen helpen het immuunsysteem van het lichaam te stimuleren om zich te verdedigen tegen deze infecties, voordat het virus de kans heeft gehad om levende cellen binnen te dringen. Ook kunnen preparaten de levenscyclus van het virus verstoren en zorgen dat verdere vermeerdering en infectie van gezonde cellen wordt voorkomen. Kruiden die worden verondersteld om te ontgiften en de uitscheiding te bevorderen worden vaak gebruikt in combinatie met antivirale kruiden. Sommige kruidenpreparaten bevatten insuline die de bloedsuikerspiegel regelt en helpt bij de bevordering van immuniteit.

Erkende natuurlijke producten

Ook de Echinacea purpura wordt algemeen aanvaard bij het gebruik en preventie van  verkoudheid, maar wetenschappelijk onderzoek heeft nog steeds geen sluitend bewijs ten aanzien van deze werkzaamheid. Veel mensen denken dat ‘het allemaal niet bewezen is’, maar de onderstaande kruiden zijn volgens de Amerikaanse Natural Standard geaccepteerd. Er is bewijs van antivirale activiteiten van de volgende geselecteerde kruiden en andere natuurlijke stoffen: Een aantal belangrijke

Andrographis paniculata

De bladeren van de Andrographis paniculata, een veel voorkomend kruid ook bekend als Kalmegh (‘donkere wolk’) of Bhui-neem, wordt al eeuwen op grote schaal gebruikt als onderdeel van de Indiase geneeskunde, de Ayurveda. Ook binnen de Chinese en Thaise fytotherapiesystemen is het kruid opgenomen, en wordt vooral gewaardeerd voor zijn ‘bittere’ eigenschappen bij de behandeling van problemen met de spijsvertering en een verscheidenheid aan aandoeningen die gepaard gaan met koorts. Recentelijk is dit kruid, in zijn gestandaardiseerde extractvorm, populair geworden in Scandinavië, als een remedie voor bovenste luchtweginfecties en griep. Zo wordt bijvoorbeeld een 300 milligram Kan Jang tablet met 4% andrographolides aanbevolen, viermaal daags, bij de behandeling van verkoudheid (totale dagelijkse dosis 48 milligram andrographolides). Lagere doses worden ook gebruikt om infectie van de luchtwegen te voorkomen, bijvoorbeeld een 200-300 milligram gestandaardiseerde tablet per dag. Het gebruik blijkt veilig te zijn voor maximaal twee weken. Hogere doses kunnen onveilig zijn, wat leidt tot significante bijwerkingen. Kulichenko et al. verrichtte twee gerandomiseerde parallelgroepstudies met het SHA-10 extract van Andrographis (Kan Jang, het Zweeds Kruiden Instituut) bij volwassenen die gediagnosticeerd waren met influenza. Beide studies toonden een significante verbetering in het verminderen van de duur van de influenzasymptomen (1-2½  dag korter, afhankelijk van bijzondere symptoom, p <0,01).

Astragalus

Astragalus is een zeer veelzijdig kruid dat kan fungeren als een immuunversterker. De in Nederland in het wild voorkomende variant (zeldzaam, Zuid-Limburg) is de hokjespeul. Het is een algemeen gebruikt kruid binnen de traditionele Chinese geneeskunde en wordt gebruikt als component van veel immuunsysteemondersteunende formules, of bereid als gesneden en gekookt kruid in bereidingen, extracten, of capsules. Shen Nung, de grondlegger van de traditionele Chinese geneeskunde, vermeldt Astragalus als buitengewoon kruid in zijn klassieke verhandeling Shen Nung Pen Tsao Ching (circa A.D. 100). De Chinese naam Huang qi kan vertaald worden als ‘gele leider’, verwijzend naar de gele kleur van de wortel en de status van dit kruid als een van de belangrijkste tonica. In China wordt Astragalus traditioneel gebruikt voor nachtelijk zweten, het gebrek aan ‘chi’ (levenskracht), dus vermoeidheid, zwakheid en gebrek aan eetlust en diarree. De IL-2 inducerende activiteit van de triterpene saponinen gevonden in Astragalus kan het mechanisme verklaren bij de immunomodulerende en antikankereffecten van de Astragalus-soorten. De polysacchariden uit de Astragalus hebben aangetoond dat het de fagocytose van het reticulo-endotheliale systeem intensiveert, de hypofyse-bijnierschorsactiviteit stimuleert, en bij uitputting de vorming van rode bloedcellen in het beenmerg herstelt. Astragalus is ook een van de kruiden waarvan bekend is dat het in de organen de natuurlijke productie van interferon stimuleert.

Appelsap

Vers appelsap heeft duidelijk merkbare antivirale activiteiten, maar de activiteit vermindert drastisch door warmte en opslag. Daardoor heeft het commerciële sap dat u in de winkel vindt weinig of geen waarde.Maar Appel cider azijn gemaakt door een gistingsproces van verse appels is wel antiviraal. Het is bekend dat appels een rijke bron is van mineralen, vitamines, enzymen en de belangrijke aminozuren. Uit een onderzoek bleek dat de Acetonic methanolische extracten van appelpulp werden onderzocht op fenol- profielen  met antioxiderende eigenschappen en antivirale werking tegen herpes simplex virus type 1 (HSV-1) en 2 (HSV-2). Het leverde grotere hoeveelheden fenolverbindingen. Onder de polyfenolen geanalyseerde quercetineglycosiden waren de belangrijkste familie, gevolgd door dihydrochalconen. Appelpulp extracten konden zowel HSV-1 en HSV-2 replicatie in Vero-cellen met meer dan 50%, remmen

Druivenpitextract

Druivenpitextract of GSE (Grape Seed Extract) is ook een algemeen antimicrobieel middel met specifieke antivirale eigenschappen. Het is het best bekend door de toepassing ervan tegen Candida albicans, een organisme verantwoordelijk voor schimmelinfecties. Hoewel het niet voor alle virussen is bewezen door wetenschappelijk onderzoek, kan GSE effectief zijn tegen een lange lijst van andere micro-organismen, waaronder het herpes simplexvirus type 1en het influenza A-virus. Druivenpitextract kan worden gebruikt in vloeibare concentraat vorm of in capsules. GSE kan oraal worden ingenomen, in minimale doses van twee tot vier druppels tweemaal per dag, verdund in ten minste vier gram wortel-, sinaasappel-, ananas- of grapefruitsap.

Groene thee

Er wordt ook aangenomen dat de catechines uit groene thee een antiviraal effect hebben. Onderzoekers in Japan hebben ontdekt dat een bestanddeel in groene thee het HIV-virus kan verhinderen om zich te binden aan gezonde immuuncellen om zich zodoende verder te verspreiden. Tegenwoordig weet men dat deze polyfenolen veel soorten bacteriën remmen in hun groei en celdeling, waaronder bacteriën die diarree kunnen veroorzaken. Ook de Helicobacter pylori, een bacterie die maagzweren kan veroorzaken is gevoelig voor de werkzame stof EGCG (Epigallocatechin gallate). Groene thee heeft geen invloed op de natuurlijke darmflora (de bacteriën die van nature in de darmen voorkomen), wat een groot voordeel is ten opzichte van veel antibiotica. De werking tegen virussen is inmiddels ook aangetoond. Zo wordt het griepvirus (influenzavirus) in een vroege fase geremd, en ook het herpes simplex virus is gevoelig voor groene thee. Het HIV-virus, de veroorzaker van aids, wordt ook geremd door EGCG. Dit is echter vooralsnog alleen in laboratoriumonderzoek aangetoond. Ook bepaalde schimmels zijn gevoelig voor de polyfenolen uit groene thee, onder andere de candida albicans.

Olijfbladextract

De interesse in de mogelijke positieve eigenschappen van de olijfboom komt voort uit twee verschillende, belangrijke historische bronnen. De eerste daarvan stamt uit het midden van de 19e eeuw, en betreft verslagen van koortsverlagende eigenschappen, waaronder het vermogen van het olijfbladextract om de symptomen van malaria te verhelpen. In 1854 publiceerde Hanbury een artikel in “the Pharmaceutical Journal of Provincial Transactions” waarbij hij aangaf dat een afkooksel van de bladeren van de olijfboom buitengewoon effectief bleek te zijn bij het verlagen van koorts die te wijten was aan een ernstige, en anders vaak fatale aandoening die zich over het eiland Mytelene verspreidde in 1843. Er werd gezegd dat de koortsverlagende eigenschappen van het olijfbladextract die van kinine verre overtroffen Maar bekend is dat

het elenolisch zuur uit de olijf een anti-bacteriële werking heeft; ook remt het een breed spectrum aan virussen. Toen Renis op zoek ging naar nieuwe anti-virale bestanddelen, testte hij de effecten van het calciumzout van elenolisch zuur. Daarvan was namelijk bewezen dat het het meest actieve van olijven afkomstige bestanddeel was tegen bacteriën. Uit zijn onderzoek bleek dat het calciumelenolaat alle virussen vernietigde waarop hij het testte, waaronder herpes, vaccinia (koepokken), pseudorabies, influenza A (PR8), Newcastle’s disease (pseudovogelpest), parainfluenza 3, Coxsackie A (21), encephalomyocarditis, polio 1, 2 en 3, en vesicular stomatitis (mondslijmvliesontsteking met blaasjes).
Knoflook (Allium sativum)

Knoflook bezit antivirale eigenschappen. Bij het gebruik hiervan is het beter en het meest effectief wanneer het in zijn natuurlijke vorm wordt gebruikt. Er zijn natuurlijk knoflookcapsules beschikbaar voor degenen die de smaak van verse knoflook onaangenaam vinden. Knoflook bevat verschillende antimicrobiële verbindingen, waaronder allicine, naar verluidt een van de sterkste natuurlijke breed-spectrum antibiotica. Studies hebben aangetoond dat knoflook de groei van vele soorten bacteriën, waaronder Bacillus, Brucella, Citrobacter, E. Coli, Hafnia, Klebsiella, Salmonella typhi, Shigella, Vibrio cholerae, en verschillende vormen van Staphylococcus en Streptococcus remt. De geneeskrachtige eigenschappen van knoflook (Allium sativum) zijn algemeen bekend en worden al sinds de oudheid toegepast. Knoflook is waarschijnlijk een van de oudste en meest geconsumeerde medicijnen. Het bezit meerdere positieve effecten zoals antimicrobiële, hypolipidemische, antitrombotische en antitumoractiviteiten, en wordt gebruikt door verschillende culturen. De antikankereigenschappen van knoflook  werden voor het eerst beschreven door Weisberger en Pensky in 1958. Zij rapporteerden het remmend effect van een knoflookextract op de groei van kankercellen, zowel in vitro als in vivo. De geneeskrachtige eigenschappen van knoflook en andere vertegenwoordigers van de Alliumfamilie (ui, sjalot) worden toegeschreven aan de zwavelhoudende bestanddelen.

Echinacea

Echinacea kan de afweer op verschillende manieren stimuleren. Het bevat namelijk drie verbindingen met specifieke antivirale activiteiten: cafeïnezuur, chicorisch zuur, en echinacin. Het versterkt de locale afweer in het lichaam door het gebruik van de stof echinacin. Dat voorkomt dat bacteriën zich verspreiden en andere lichaamsweefsels besmet raken. Uit een studie is gebleken dat Echinacea de productie van witte bloedcellen en fagocyten stimuleert, en de kiemdodende activiteit van macrofagen verhoogt. Een studie aan de universiteit van München toonde aan dat Echinacea de productie van de infectiebestrijdende T-lymfocyten tot 30% verhoogt; meer dan de standaard immuniteitondersteunende middelen.

Vlierbes

Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat vlierbessen over antivirale eigenschappen beschikken. Dr. Madeleine Mumcuoglu heeft jarenlang gewerkt als virologe in het Hadassah Ziekenhuis in Jeruzalem en verrichtte daar onderzoek naar de vlierbes. Dr. Mumcuoglu noemt de actieve bestanddelen gezamenlijk van de zwarte vlierbes (Sambucus nigra), die ook in Nederland veel voorkomt in de natuur, ‘antivirin’. Ze isoleerde de werkzame stoffen van de vlierbes en onderzocht hoe deze in een extract behouden konden blijven. Het bevat naast het vlierbessenextract onder andere frambozenextract, citroenzuur en natuurlijke smaakstoffen. Wilt u meer informatie neem dan contact op

Pelargonium sidoïdes


In Zuid-Afrika geldt de wortel van de geraniumachtige plant Pelargonium sidoïdes al eeuwen als een effectieve remedie bij acute en chronische luchtwegeninfecties. Pelargonium werkt antiviraal, omdat het de macrofagen meer interferon laat produceren, waardoor deze ‘natural killer cells’ de door virussen geïnfecteerde cellen beter herkennen en kunnen vernietigen. Er is ook een antibacteriële werking met een verhoogde productie van de antibacteriële afweerstof stikstofoxide (NO). Een recente meta-analyse van diverse klinische studies bevestigt de effectiviteit van Pelargonium sidoïdes bij neusverkoudheid, sinusitis, bronchitis, amandelontsteking en keelpijn. De werkzaamheid van Pelargonium sidoïdes steunt vooral op de bioflavonoïden galluszuur en methylgalluszuur. Wil men Pelargonium sidoïdes met succes inzetten, dan moeten deze werkzame stoffen voldoende in het gebruikte preparaat zitten. In Duitsland, Nederland en België is het middel Pelargonium sidoïdes extract EPs763 een goedgekeurd middel tegen acute bronchitis. In het laboratorium blijkt het EPs-extract te werken tegen vele soorten virussen waaronder griep- en verkoudheidsvirussen. Andere studies suggereren een immuniteitsversterkende werking en een verhoogde slijmafvoer in de luchtwegen. Verkoudheid kan veroorzaakt worden door verscheidene virussen; daarom kan de farmaceutische industrie er geen competent vaccin tegen ontwikkelen. De Cochranegroep heeft een meta-analyse gepubliceerd, waaruit blijkt dat een kruidenextract van de geraniumachtige plant zinvol is en veilig bij acute verkoudheden en bronchitis.
DELEN